გალაკტიონ ტაბიძე

ვიკიციტატიდან

გადასვლა: ნავიგაცია, ძიება

გალაკტიონ ტაბიძე (დ. 17 ნოემბერი, 1891, ვანის რაიონის სოფ. ჭყვიში ― გ. 17 მარტი, 1959, თბილისი), ქართველი პოეტი და საზოგადო მოღვაწე, საქართველოს სახალხო პოეტი (1933), საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის აკადემიკოსი (1944), XX საუკუნის ქართული პოეზიის ერთ-ერთი უდიდესი წარმომადგენელი.


[რედაქტირება] პოეზია

ეს არის რჩეული ციტატა. დააწკაპუნეთ აქ დამატებითი ინფორმაციისთვის.
  • დავდგეთ იქ, სადაც ქარიშხალია და სისხლიანი დგას ანგელოსი,
    ახალ გრიგალებს ვწირავთ სიცოცხლეს ჩვენ, პოეტები საქართველოსი!..
ჩვენ, პოეტები საქართველოსი, (1914). ლიბ.ჯე.


ეს არის რჩეული ციტატა. დააწკაპუნეთ აქ დამატებითი ინფორმაციისთვის.
  • უსიყვარულოდ მზე არ სუფევს ცის კამარაზე,
    სიო არ დაჰქრის, ტყე არ კრთება სასიხარულოდ....
    უსიყვარულოდ არ არსებობს არც სილამაზე,
    არც უკვდავება არ არსებობს უსიყვარულოდ.
უსიყვარულოდ, (1914). ლიბ.ჯე.


  • მძიმეა ტვირთი? მაშ სხვებმა ზიდონ,...
ის მიდიოდა ქუჩაში ერთი, (1914). ლიბ.ჯე.


  • თავისუფლება სულს ისე მოსწყურდა,
    ვით დაჭრილ ირმების გუნდს - წყარო ანკარა...
    დროშები ჩქარა!
დროშები ჩქარა, (1917). ლიბ.ჯე.


  • ცვრიან ბალახზე თუ ფეხშიშველა
    არ გავიარე - რაა მამული?!
მამული. ლიბ.ჯე.


  • ცარიელ სუფრაზე როდი ლოცულობენ.
[საჭიროებს წყაროს მითითებას]


  • ღამე ისე სდუმს, როგორც გატენილი თოფი.
[საჭიროებს წყაროს მითითებას]


  • ღამით მინდორზე სძოვს ცხენი, ფაფარი ჯაგებში ეჩრება.
[საჭიროებს წყაროს მითითებას]

[რედაქტირება] რესურსები ინტერნეტში

პირადი ხელსაწყოები