იოჰან ვოლფგანგ გოეთე (გერმ Johann Wolfgang von Goethe; *28 აგვისტო. 1749, mაინის ფრანკფურტი - † 22 მარტი. 1832, ვაიმარი) — გერმანელი მწერალი და მოაზროვნე.
|
|
გარეგნულ ბრწყინვას წამიერი აქვს აღმავლობა, ჭეშმარიტი კი გადასწვდება შთამომავლობას.
|
|
|
შეხედეთ ამ ტლანქ და გულცივ ხალხს და დაინახავთ, რომ წუთიერი გართობაა მათთვის მთავარი.
|
|
|
და, რაც კი ძალგიძთ, ისარგებლოთ ცხოვრების ენით, რადგან ცხოვრებით ბევრი ცხოვრობს ამ ქვეყანაზე, მაგრამ ცოტამ თუ იცის რამე ნამდვილი მასზე.
|
|
|
მაღალ სწრაფვათა მიღწევაზე ვინ იტყვის უარს! მაგრამ გარეგნულ ბრწყინვალებას ელტვიან უმალ.
|
|
|
სულთა სამყარო დაგმანული ნუ გეგონება; გამოგფიტვია როგორც გული, ისე გონება.
|
|
|
მოჩვენებითი საფრთხის გამო ვეძლევით განგაშს, და მას დავტირით, რაც ჯერ კიდევ არ დაგვიკარგავს.
|
|
|
თუმც ცნობილია: ძალზე ხშირად ადამიანი თავგამოდებით უღრენს იმას, რაც ბევრად მასზე მაღლა დგას, რადგან, ბრმადქცეული და შურით სავსე, ვერ ეთვისება მშვენიერის ღვთაებრივ ძალას.
|
|
|
ოღონდ საკუთარ თავისადმი ნდობა გაგაჩნდეს, და სულ ადვილად მოევლება უკვე დანარჩენს.
|
|
|
რისი მოსმენაც აღაშფოთებთ უბიწო ყურებს, ის ტკბილ ოცნებად ესახებათ უბიწო გულებს.
|
|
|
ერთი ვინმეც კი ვერ მოძებნოთ ამქვეყნად იქნებ, რომ კითხულობდეს ზომიერად გონივრულ წიგნებს. ახალგაზრდებზე ხომ არაფერს არ ვამბობ, რადგან, არა მგონია, რომ რაიმე გამოდნეს მათგან.
|
|
|
მე ვარ ნაწილი მთელი იმ ნაწილისა, ვისაც სწადია ქმნას ბორიტი, მაგრამ იქმს კეთილს.
|
|
|
მათემატიკოსები ფრანგებივით არიან; როცა მათ ელაპარაკები, ისინი ყველაფერს თავიანთ ენაზე თარგმნიან და შემდეგ უცებ ყველაფერი სულ სხვა რამ არის.
|
|
|
ცოდნა, რომელიც გამაჩნია ყველას შეუძლია რომ შეიძინოს, მაგრამ ჩემი გული მხოლოდ მე მეკუთვნის.
|
|
|
ქცევა ის სარკეა, რაშიც თითოეული ჩვენგანი ჩვენს სახეს ვაჩვენებთ.
|
|
|
მხდალი და ლაჩარი მხოლოდ მაშინ იმუქრება, როცა უსაფრთხოდ გრძნობს თავს.
|
|
|
დაყავი და იბატონე - გაჰყვირიან პოლიტიკოსები; გააერთიანე და უხელმძღვანელე - ეს კი სიბრძნის მოწოდებაა.
|
|
|
თესვა ისე ძნელია არაა, როგორც მოსავლის აღება.
|
|
|
მხოლოდ ცოდნა არაა საკმარისი. ცოდნა უნდა გამოვიყენოთ. მხოლოდ სურვილი არაა საკმარისი, უნდა ვიმოქმედოთ.
|
|
|
ვერავინ ვერ შეძლო სრულად შეეცნო საკუთარი თავი.
|
|
|
წერილები ყველაზე მნიშვნელოვანი სამახსოვრო რამაა მათ შორის, რასაც კი ადამიანი ამ ქვეყნად ტოვებს.
|
|
|
ერთი ბავშვებსა და ჩიტებს უნდა ვკითხოთ თუ რა გემო აქვს ალუბალსა და მარწყვს.
|
|
|
მე შემიძლია გითხრა ჩემო კეთილო მეგობარო, თუ რისი უნდა გჯეროდეს: მიყევი ცხოვრებას. ის გასწავლის უკეთ, ვიდრე წიგნი ან ორატორი.
|
|
|
ათი წლით ადრე თუ გვიან დაბადებულ ადამიანთა მთელი წარმოდგენები შესაძლოა განსხვავებული იყოს.
|
|
|
მოდით ყველამ ერთად დავგავოთ ჩვენი სახლ-კარის წინა ნაწილი და მთელი მსოფლიო სუფთა იქნება.
|
|
|
უბედნიერესია ის, მნიშვნელობა არ აქვს მეფეა თუ გლეხი, ვინც სახლში სიმშვიდეს იპოვის.
|
|
|
უმჯობესია რომელიმე მეგობრისგან მოტყუებული დარჩე, ვიდრე თავად შენ მოატყუო ისინი.
|
|
|
ყველაზე სასაცილოა სურვილი, რომ ყველას მოსწონდე.
|
|
|
თუ კაცს უნდა რომ მიაღწიოს რაიმე დიდს, მან საკუთარი თავი იმაზე დიდად უნდა ჩათვალოს, ვიდრე სინამდვილეში არის.
|
|
|
რომელი მთავრობაა საუკეთესო? ის, რომელიც გვასწავლის, როგორ ვმართოთ ჩვენი თავი.
|
|
|
მსოფლიო მუდამ ერთი და იგივეა.
|
|
|
ლიტერატურული დაღმასვლა, ერის დაღმასვლის მომასწავებელია.
|
|
|
ღმერთს რომ ჩემი სხვაგვარობა სდომოდა, იგი მე სხვაგვარს გამაჩენდა.
|
|
|
დედამიწა მოსაცდელი დარბაზია იმ ქვეყნად გასამგზავრებლად.
|
|
|
ვფიქრობ, მათზე უკეთესი ვარ, ვინც ჩემს რეფორმირებას ცდილობს.
|
|
|
ჩვენ არ შეგვიძლია ჩვენი ბავშვების ჩვენივე წარმოდგენებით ფორმირება. ჩვენ უნდა მივიღოთ და გვიყვარდეს ისინი ისეთები, როგორიც ღმერთმა მოგვცა.
|
|
|
ძალიან ცოტა ადამიანს აქვს რეალობის აღქმის უნარი.
|
|
|
ყველაფერი ამ ქვეყნად მხოლოდ წუთიერი და წარმავალია.
|
|
|
მხოლოდ ის არის საუკეთესო მთავრობა, რომელიც გვასწავლის ჩვენი თავის მართვას.
|
|
|
რომ შექმნა რაიმე, აუცილებლად უნდა იყვე ვინმე.
|
|
|
არაფერში ისე არ მჟღავნდება ადამიანის ხასიათი, როგორც იმაში, თუ რა მიაჩნია მას სასაცილოდ.
|
|
|
კანონი ძლიერია, ოღონდ უფრო ძლიერია გაჭირვება.
|
|
|
ხასიათი თავისთავად, ცხოვრების დინებაში ყალიბდება.
|
|
|
ჩვენ ხშირად ვფლანგავთ მთლიან დღეს, რადგან გვახსოვს, რომ არსებობდა გუშინდელი დღე და გვჯერა, რომ ხვალინდელი დღეც დადგება.
|
|
|
თუ მიზნისკენ მიდიხარ და გზად შეჩერდები, რათა ყველა ძაღლს ქვა ესროლო, რომელიც გიყეფს, მიზნამდე ვერასოდეს მიაღწევ.
|
|
|
ცხოვრებაში მთავარი ცხოვრებაა და არა ცხოვრების შედეგი.
|
|
|
ცისარტყელა ცაზე 15 წუთის განმავლობაში რომ ჩანდეს, არავინ მიაქცევდა მას ყურადღებას.
|
|
|
ინდივიდუალურობის არსებობისათვის გარკვეული ნაკლოვანებანიც საჭიროა.
|
|
|
იმედი უბედურთა მეორე სულია.
|
|
|
სიცოცხლე არის ისეთი გამოცდილება, რომლის გამოც სიამოვნებით აღარ ვკვდებით.
|
|
|
ჭკვიანების დაცინვა სულელების ბუნებრივ პრივილეგიას წარმოადგენს.
|
|
|
მე არასოდეს მსმენია რაიმე ისეთი დანაშაული, რომლის ჩადენასაც თავად ვერ შევძლებდი.
|
|
|
ადამიანი ადამიანის ადამიანური ადამიანობით ადამიანობს.
|
|
|
მხოლოდ ის ადამიანია სიცოცხლის ღირსი, ვინც დღენიადაგ ბრძოლით მოიპოვებს ცხოვრების უფლებას.
|
|
|
არაბუნებრივი ძალიან ბუნებრივი რამაა.
|
|
|
შეუძლებელია, ყოველთვის იყო გმირი, მაგრამ ყოველთვის შეიძლება დარჩე ადამიანად.
|
|
|
ხშირად კარგავენ დროს უსარგებლო ამბების კითხვაში. კაცმა მხოლოდ ის უნდა წაიკითხოს, რაც აღტაცების ღირსია.
|
|
|
სრული ბედნიერების ჟამს თითოეული დღე მთელი სიცოცხლეა!
|
|
|
თუკი ჭაბუკი ყველამ შეიძულა, ჩანს, ის რაღაცას წარმოადგენს.
|
|
|
არაფერი ისე არ ასახავს ადამიანის ხასიათს, რაც ის, რაზეც იგი იცინის.
|
|
|
როცა იდეა მარცხს განიცდის, საქმეში აქტიურად ერთვებიან სიტყვები.
|
|
|
ჩვენ არასდროს ვტყუვდებით - ჩვენ თავადვე ვიტყუებთ საკუთარ თავს.
|
|
|
არავინ არ იმყოფება ისეთ იუმედო მონობაში, როგორც ისინი, ვისაც გულუბრყვილოდ სჯერა, რომ ბოლომდე თავისუფალია.
|
|
|
ნებისმიერი ადამიანი შეიძლება დავაპატიმროთ და მივუსაჯოთ უვადო თავისუფლების აღკვეთა ყოველგვარი ახსნა-განმარტების გარეშე და ის თავის თავში იპოვის პასუხს კითხვაზე - რატომ?
|
|
|
სიცოცხლე მხოლოდ მაშინ არის კარგი, როდესაც სიყვარულის სხივითაა გამთბარი.
|
|
|
დიდი რევოლუციის მოხდენაში ხალხი კი არ არის დამნაშავე, არამედ - მთავრობა.
|
|
|
გამოუყენებელი სიცოცხლე ადრეული სიკვდილის ტოლფასია.
|
|
|
სიღატაკის დანახვა შურიანებს არ აშფოთებთ.
|
|
|
შეცდომა სასარგებლოა ხოლმე, ვიდრე ახალგაზრდები ვართ, ოღონდ სიბერემდე არ უნდა ვათრიოთ ის.
|
|
|
ქალი ყოველი არსის გვირგვინია.
|
|
|
თუნდაც აუსრულებელი მაღალი მიზნები უფრო ძვირფასია, ვიდრე აღსრულებული მდაბალი მიზნები.
|
|
|
შეცდომები ახალგაზრდობაში საპატიებელია, მაგრამ ასაკში უკვე აღარ.
|
|
|
არსებობენ ცრუხელოვანნი - დილეტანტები და სპეკულიანტები. პირველნი ხელოვნებაში იღწვიან გართობისათვის, მეორენი კი - გამორჩენისათვის.
|
|
|
შინაგანი სამყაროს გადმოცემა ბგერებით, ყოველგვარ სხვა საშუალებათა დახმარების გარეშე, მუსიკის უდიდესი და უძვირფასესი თვისებაა.
|
|
|
ადამიანი იმას აქებს, ვისიც სწორ და ტოლად თავისი თავი მიაჩნია.
|
|
|
ადამიანი, რომელიც წვრილმანებისთვის ზრუნავს, სთესს ცრუ-მედიდურობას და მკის სასოწარკვეთილებას.
|
|
|
ადამიანი თავისთავს ცნობს არა გონების თვალით, არამედ გამოცდილებით, ისიც მხოლოდ მაშინ, როცა შეუდგება მოვალეობის აღსრულებას.
|
|
|
ადამიანის თვისებაა ჰკიცხოს ყოველივე ის, რის უნარიც თვითონ არა აქვს.
|
|
|
იყავი გულკეთილი და ხშირად გაუმეორე კეთილი სიტყვები ისეთ ხალხს, ვინც გულმავიწყია.
|
|
|
კაცის მანერები მისივე პორტრეტია, რომელშიც იგი თავის ნამდვლის სახეს გვაჩვენებს.
|
|
|
იზრდება ცოდნა – იზრდება ეჭვი.
|
|
|
„პატარა კაცი“ მაინც კაცად ითვლება.
|
|
|
მოქმედება გამჭრიახობის გარეშე, ეს ხომ საშინელებაა.
|
|
|
შეგიძლია თავი მკვდრად ჩათვალო, თუ არავის ნდობა არა გაქვს.
|
|
|
ცოტას შეუძლია ჰქონდეს რეალიზმის წარმოსახვითი ხედვა.
|
|
|
ცხოვრების თითოეული საფეხური გვიჩვენებს, რომ უფრო მეტი სიფრთხილე გვმართებს.
|
|
|
ყოველ დღე სასურველია თუ გინდ ერთი პატარა სიმღერა მოვისმინოთ, წავიკითხოთ ერთი კარგი ლექსი, შევხედოთ რაიმე ჩინებულ სურათს, და თუ შესაძლებელია რამდენიმე ჭკვიანური სიტყვა წარმოვთქვათ.
|
|
|
ყოველი ავტორი ცხოვრებაში ერთხელ მაინც გვაჩვენებს მის ნამდვილ სახეს მისივე ნაშრომში, იმის და მიუხედავად გავს თუ არა ეს სახე მის იმჟამინდელი მდგომარეობასა და ყოფას.
|
|
|
თუ გინდა, რომ შეიცნო ადამიანის გონება, უბრალოდ ყური დაუგდე მას.
|
|
|
სიყვარულს ყველაფერი ძალუძს, მაგრამ მოვალეობას მასზე მეტი.
|
|
|
სიცოცხლე ჩვენი ბავშვობის მარადისობაა.
|
|
|
მაგია, ეს ხომ თვითდაჯერებაა და თუ შენ ამას შეძლებ შეგიძლია ჩათვალო, რომ ყველაფერი შეგიძლია.
|
|
|
როგორც კი საკუთარ თავს ნდობას გამოუცხადებ, შენ უკვე გეცოდინება თუ როგორ უნდა იცხოვრო.
|
|
|
არაფერი ფასობს ისე, როგორც ერთი დღე.
|
|
|
არაფერი ისე არ ასახავს ადამიანის ხასიათს, რაც ის, რაზეც იგი იცინის.
|
|
|
არაფერია იმაზე საშინელი, ვიდრე იმის დანახვა, რომ ვიღაცის მოქმედებაში ერთი დიდი უვიცობა დევს.
|
|
|
არაფერია იმაზე საშინელი, ვიდრე უგემოვნო წარმოსახვის გრძნობა.
|
|
|
პიროვნულობა ხელოვნებაში და პოეზიაში უმნიშვნელოვანესია.
|
|
|
ადამიანის „ნახევრად-ცოდნა“ გამომდინარეობს მეორე ადამიანის ცოდნისაგან.
|
|
|
ყველაზე ძნელი საქმე შენ თვალ წინ მომხდარის გაანალიზებაა.
|
|
|
ადამიანის გონება შეუზღუდავია.
|
რესურსები ინტერნეტში [რედაქტირება]
.jpg)
