პლატონი

ვიკიციტატიდან
გადასვლა: ნავიგაცია, ძიება
პლატონი

პლატონი (ბერძნ. Πλάτων Plátōn) (დაახ. 21 მაისი ?, ძვ. წ. 427 – 347) — ერთ-ერთი ყველაზე გავლენიანი კლასიკური ხანის ბერძენი ფილოსოფოსი, სოკრატეს მოსწავლე, არისტოტელეს მასწავლებელი, ფილოსოფიური დიალოგების ავტორი, ათენის აკადემიის დამფუძნებელი.

ციტატები[რედაქტირება]

  •  

ბედნიერებას მაშინ ვეწევით, როცა სხვათა ბედნიერებისთვის ვიღწვით.

  ციტატის წყარო: „სიბრძნის საუნჯე“. თბილისი, 1987


  • ღმერთს ყველაფერი არ შეუქმნია, მან მხოლოდ კარგი შექმნა.


  • სიკვდილი - ეს არ არის ყველაზე საშინელი რამ რაც შეიძლება ადამიანს დაემართოს.


  • ყოველგვარი სიბრძნის საფუძველია მოთმინება.


  • ბევრი გადადის ჭკუიდან, მაგრამ ყველა სხვადასხვანაირად.


  • ერთროულად იყო ძალიან კარგი და ძალიან მდიდარი,შეუძლებელია.


  • სიხარული და მწუხარება იმაში ჰგვანან ერთმანეთს, რომ ორივე ერთნაირად გვიხშობს გონებას.


  • იცოდე, რა არის სამართლიანი, გრძნობდე, რა არის მშვენიერი, გსურდეს, რაც კარგია, — ეს არის გონიერი ცხოვრების მიზანი.


  • აზრები ერთმანეთს იმისთვის ებრძვიან, რომ დასძლიონ შეცდომა და მიაღწიონ ჭეშმარიტებას.


  • პოლიტიკა - ეს ერთად ცხოვრების ხელოვნებაა.


  • წიგნი არ არის ჩემი მასწავლებელი.


  • მხოლოდ მკვდარი დაინახავს ომის დასასრულს.


  • ვისაც სურს ქვეყნის მართვა, არ აქვს ამის სურვილი, ხოლო მას, ვისაც სურვილი აქვს, არ გააჩნია საამისო უნარი.


  • სიმამაცე- ეს იმის ცოდნაა, რისი არ უნდა გეშინოდეს.


  • ადამიანი იმით ფასდება, თუ როგორ იყენებს ძალაუფლებას.


  • პოეტი, თუ მას სურს, რომ ნამდვილი პოეტი იყოს, მითებს უნდა ქმნიდეს და არა განსჯას.


  • სიმართლეს ბევრი მომხრე ჰყავს, მაგრამ ცოტა დამცველი.
Wikipedia
ვიკიპედიაში არის სტატია:
პლატონი