სინდისი
| ანბანური საძიებელი : ა ბ გ დ ე ვ ზ თ ი კ ლ მ ნ ო პ ჟ რ ს ტ უ ფ ქ ღ ყ შ ჩ ც ძ წ ჭ ხ ჯ ჰ |
ა
[რედაქტირება]„სინდისი მკაცრი ხელოვნებაა.“ | |
| — რიუნოსკე აკუტაგავა |
„მოაზროვნე ათეისტი, რომელსაც გააჩნია სინდისი, თავადაც ვერ ხვდება რა ახლოს არის ღმერთთან ─ აკეთებს სიკეთეს ისე, რომ არ ელოდება ჯილდოს, მორწმუნე ფარისევლებისგან განსხვავებით.“ | |
| — ჰანს კრისტიან ანდერსენი |
„სინდისი და პატიოსნება ტანსაცმელს ჰგავს: რაც უფრო მეტად არის შელახული, მით უფრო დაუდევრად ეპყრობი.“ | |
| — აპულეიუსი |
„გაიძვერას სინდისი რომ გაუღვიძო, სილა უნდა გააწნა.“ | |
| — არისტოტელე |
ბ
[რედაქტირება]„ადამიანი, რომელსაც შეუძლია სინდისის ქენჯნა განიცადოს, ნამდვილი ბოროტმოქმედია იმიტომ, რომ მას სათნოების იდეა აქვს.“ | |
| — ონორე დე ბალზაკი |
ციტატის წყარო: “შაგრენის ტყავი” (1831 წ.)
„ჩვენი სინდისი უტყუარი მსაჯულია, სანამ იგი არ ჩაგვიკლავს.“ | |
| — ონორე დე ბალზაკი |
ციტატის წყარო: “შაგრენის ტყავი” (1831 წ.)
„სინდისის ქენჯნა უფრო შემწყნარებელია, იგი არც ქუჩაში გვაგდებს, არც სატუსაღოში, არც გარყვნილების ბუნაგში; ის ჩვენ მხოლოდ ეშაფოტზე გვგზავნის, სადაც ჯალათი გვაკეთილშობილებს...“ | |
| — ონორე დე ბალზაკი |
ციტატის წყარო: “შაგრენის ტყავი” (1831 წ.)
„რა უნდა იყოს უფრო მშვენიერი, ვიდრე შესცქეროდე შენს ცხოვრებას და ხედავდე, რომ იგი შროშანივით სპეტაკია.“ | |
| — ონორე დე ბალზაკი |
ციტატის წყარო: “მამა გორიო” (1835 წ.)
„ნამუსი ყვავილია, რომელიც თუ მოსწყდება, თავის დღეში აღარ ამოვა.“ | |
| — ონორე დე ბალზაკი |
„შენი სინდისი ზომავდა შენი სურვილის სიძლიერეს, რამდენად გსურდა ყოფილიყავი ის, ვინც ხარ.“ | |
| — რიჩარდ ბახი |
„როცა სინდისი არ არის წმინდა, ვერ იქნება გულწრფელი მხიარულება.“ | |
| — პიერ ბუასტი |
გ
[რედაქტირება]„ადამიანის ყვირილი ვერ ჩააღწევს იქ, სადაც სინდისის ჩუმი, მშვიდი ხმა ისმის.“ | |
| — მაჰათმა განდი |
დ
[რედაქტირება]„მრისხანე გულს არ გააჩნია სინდისი.“ | |
| — დენი დიდრო |
„სინდისი ─ ეს არის ღმერთის მოქმედება ადამიანში.“ | |
| — ფიოდორ დოსტოევსკი |
„თუ შემთხვევა მოგვეცა, სინდისის გრძნობასაც გავქელავთ; თავისუფლებას, სიმშვიდეს, თვით სინდისსაც კი, ყველაფერს გასაყიდად გავიტანთ.“ | |
| — ფიოდორ დოსტოევსკი |
ციტატის წყარო: “დანაშაული და სასჯელი” (1866 წ.)
„მთავარია, რომ საკუთარი სინდისი არაფერზე გდებდეს ბრალს, თორემ ვიღაც რას იტყვის და როგორ შეგაფასებს, ეს უაზრო და უმნიშვნელოა...“ | |
| — გურამ დოჩანაშვილი |
„ადამიანს აქვს შუბლის ძარღვი ─ ის რომ გაუწყდება, მერე იოლია ძალიან ცხოვრება!“ | |
| — ნოდარ დუმბაძე |
ე
[რედაქტირება]„სინდისიერ კაცში სხვა დადებით თვისებებს ნუღარ ეძებ.“ | |
| — ანზორ ერქომაიშვილი |
ვ
[რედაქტირება]„სინდისი მეფობს, მაგრამ არ მართავს.“ | |
| — პოლ ვალერი |
„ადამიანი არასოდეს განიცდის სინდისის ქენჯნას ჩვეულებად ქცეული საქციელის გამო.“ | |
| — ვოლტერი |
ზ
[რედაქტირება]თ
[რედაქტირება]ი
[რედაქტირება]კ
[რედაქტირება]„სინდისდაკარგულთან რა გაგივა!“ | |
| — დავით კლდიაშვილი |
ლ
[რედაქტირება]„უნამუსო ადამიანი მაგონებს კაცს, რომელმაც დახოცა საკუთარი მშობლები და სასამართლოს შეწყალებას სთხოვს, იმიტომ, რომ ობოლია.“ | |
| — აბრაამ ლინკოლნი |
„სინდისი სამსჯავროა, რომლის წინაშე ადამიანი ერთსა და იმავე დროს თავისი თავისთვის ბრალდებულიც არის, მოწმეც, მსაჯულიც და ჯალათიც.“ | |
| — ლა – ლუცერნი |
მ
[რედაქტირება]აურაცხელი | |
| — მუხრან მაჭავარიანი |
„სინდისი იმას აქვს სუფთა, ვისაც ის არადროს გამოუყენებია.“ | |
| — მონტესკიე |
„სული, რომელშიც ჩახშობილია სინდისი და მორალი, რომელშიც წაშლილია სწრაფვა ზნე-ჩვეულებისა და საზოგადოებისათვის ანგარიშის გაწევისადმი, ─ ეს მკვდარი სულია....“ | |
| — ანდრე მორუა |
ციტატის წყარო: “მოგზაურობა ესთეტთა ქვეყანაში” (1927 წ.)
ნ
[რედაქტირება]„ერთადერთი სარკე, რომელსაც მთელი ცხოვრება უნდა გაუსწორო თვალი, საკუთარი სინდისია!“ | |
| — ია ნანეიშვილი |
ო
[რედაქტირება]„სუფთა სინდისს არც ტყუილის ეშინია, არც მითქმა-მოთქმის და არც ჭორების.“ | |
| — ოვიდიუსი |
პ
[რედაქტირება]ჟ
[რედაქტირება]რ
[რედაქტირება]„ერიდე ყველაფერს, რაც შენს სინდისს არ მოსწონს.“ | |
| — რომენ როლანი |
„სინდისი ხომ არასოდეს მოატყუებს ადამიანს, რომელიც გულწრფელად გამოელის მისგან რჩევა-დარიგებას.“ | |
| — ჟან-ჟაკ რუსო |
ს
[რედაქტირება]„სინდისს შეუძლია აკრძალოს ის, რასაც კანონი არ კრძალავს.“ | |
| — სენეკა |
„ნუ გგონია, რომ რაიმე ცუდს ჩაიდენ და დაიმალება, რადგანაც სხვებს რომ დაემალო, შენს საკუთარ სინდისს ვერსაით წაუხვალ!“ | |
| — სოკრატე |
ტ
[რედაქტირება]„ყველაზე მშვიდად სძინავს არა მას, ვისაც სინდისი სუფთა აქვს, არამედ მას, ვისაც სინდისი საერთოდ არ აქვს.“ | |
| — მარკ ტვენი |
„ადამიანები ხშირად ამაყობენ სუფთა სინდისით მხოლოდ იმიტომ, რომ მოკლე მეხსიერება აქვთ.“ | |
| — ლევ ტოლსტოი |
უ
[რედაქტირება]„სინდისი სიმხდალის აღიარებული სახელწოდებაა.“ | |
| — ოსკარ უაილდი |
ფ
[რედაქტირება]„რაც უფრო კეთილშობილია ადამიანი, მით მკაცრია და ეჭვიანი მისი სინდისი და გამოდის, რომ საბოლოო ჯამში, თავის თავს უბოროტეს ცოდვებში სწორედ ისინი ადანაშაულებენ, ვინც ყველაზე შორს წავიდა წმინდანობისკენ მიმავალ გზაზე.“ | |
| — ზიგმუნდ ფროიდი |
„მთასა თუ ველს, ქვასა თუ ლოდს, ცხოველსა თუ მცენარეს აქვს თავისი სიმბოლური ფიქრი და წუხილი და შენ, ადამიანო, რა დაგემართა, რატომ დაკარგე სინდის-ნამუსი?!“ | |
| — ვაჟა-ფშაველა |
„იქ რა უნდა, რა ესაქმება ბედნიერებას, საცა ქენჯნაა და მხილებაა სინდისისა?!“ | |
| — ვაჟა-ფშაველა |
ქ
[რედაქტირება]„კაცი იმას აკეთებს, რაზედაც სინდისი გაწვდება. სინდისს კი ყველა საკუთარი მტკაველით ზომავს.“ | |
| — ჯემალ ქარჩხაძე |
ღ
[რედაქტირება]ყ
[რედაქტირება]შ
[რედაქტირება]ჩ
[რედაქტირება]ც
[რედაქტირება]„დიდი ძალა აქვს სინდისს: უდანაშაულოს უსპობს ყოველგვარ შიშს, ხოლო დამნაშავეს წამდაუწუმ მის მიერ დამსახურებული ყველა სასჯელი ეხატება თვალწინ.“ | |
| — ციცერონი |
ძ
[რედაქტირება]წ
[რედაქტირება]ჭ
[რედაქტირება]„ჩემი მსაჯული ჩემი ტვინია და ის პატარა ღმერთი, რომელსაც სინდისს ეძახიან.“ | |
| — ილია ჭავჭავაძე |
„საკუთარ სინდისზე წინ არავინ დააყენო.“ | |
| — ილია ჭავჭავაძე |
„გახსოვდეს, რომ ქვეყანაზე ქაღალდის გარდა არის კიდევ სინდისი.“ | |
| — ილია ჭავჭავაძე |
„ვიდრე ადამიანს სინდისი აწუხებს, ყველაფერს ეშველება კიდევ, რადგან მთავარი ის კი არ არის, ღმერთმა ტალახისგან რომ შექმნა ის, არამედ, მთავარია, თავისი სული რომ ჩაჰბერა იმ ტალახს.“ | |
| — ოთარ ჭილაძე |
ციტატის წყარო: “მარტის მამალი” (1987 წ.)
„ადამიანი სინდისია ─ სინდისის გარდა, რაც არ უნდა წაართვა, მაინც ადამიანი იქნება; მაგრამ სინდისი რომ წაართვა და სხვა ყველაფერი დაუტოვო ─ ვეღარ იქნება ადამიანი.“ | |
| — ოთარ ჭილაძე |
ციტატის წყარო: “მარტის მამალი” (1987 წ.)
ხ
[რედაქტირება]ჯ
[რედაქტირება]ჰ
[რედაქტირება]„არც ერთ მოსამართლეს არ ძალუძს, დაკითხოს ადამიანი ისე მოწამეობრივად, როგორც საკუთარ სინდისს.“ | |
| — ვიქტორ ჰიუგო |
ნამუსი ბევრმა გაყიდა, მაგრამ ვერავინ იყიდა