ალექსანდრე მაკედონელი

ვიკიციტატიდან
გადასვლა: ნავიგაცია, ძიება
ალექსანდრე თავის საყვარელ ცხენზე, ბუკეფალზე ამხედრებული. მოზაიკაზე გამოსახულია ბრძოლა სპარსეთის მეფე დარიუსთან.

ალექსანდრე მესამე (გვიანი ივლისი, 356 ძვ.წ. – 10 ივნისი, 323 ძვ.წ) — მაკედონიის მმართველი; მან შექმნა უზარმაზარი იმპერია, რომელიც მოიცავდა საბერძნეთს, სპარსეთს, ეგვიპტეს და ა.შ. ; ის ალექსანდრე დიდის და ალექსანდრე მესამე მაკედონელის სახელითაა ცნობილი.

ციტატები[რედაქტირება]

  •  

არისტოტელეს მე მამის გვერდით ვაყენებ: მამამ სიცოცხლე მომანიჭა, არისტოტელემ კი ის, რაც სიცოცხლეს აზრს აძლევს.


  •  

მე რომ მოვკვდები, ჩემს სამარეს კი ნაგავს დააყრიან, მაგრამ იმავე ჟამთა ქარიშხალი მას გადახვეტს და გამოჩნდება ჩემი საქმე, ღირსი ბრძენთა გაოცებისა...


  •  

არაფერი არ არის ფუფუნებაზე უფრო მონური და შრომაზე უფრო მეფური.


  •  

იქნებ არც ისე დიდი იყო აქილევსი, მაგრამ დიდ მაქებელს შეხვდა ჰომეროსის სახით.


  •  

მე მირჩევნია აქილევსი ვიყო და სხვამ მაქოს, ვიდრე ვიყო ჰომეროსი და სხვა ვაქო.


  •  

თუ მამაჩემმა ყველაფერი დაიპყრო, ჩვენ საომარს და საგმიროს ამ ქვეყანაზე არაფერს დაგვიტოვებს.


  •  

გახსოვდეს, აზრის შეცვლა და ისეთი მოქმედება, რაც შენს მოქმედებას გამოასწორებს, უფრო შეჰფერის თავისუფლებას ვიდრე შეცდომის ჯიუტად დაცვა.


  •  

მე არ ვიპარავ გამარჯვებას!


  •  

ძალიან ცუდია, დამარცხდე ბრძოლაში უცხოელ ჯარისკაცებთან, უარესია, დამარცხდე ბრძოლაში უცხოელ ქალთან.


  •  

მხედარები დამოკიდებულნი არიან დიდების სურვილზე და ხშირად ტყუილი, რომელიც ირწმუნეს, ჭეშმარიტებად იქცევა.


  •  

რაც უფრო მეტი გაქვს, მით უფრო მეტს ითხოვ. ომი შენს გამარჯვებაში იბადება.


  •  

იღბალი მამაცთა თანამგზავრია.


  •  

ურთულესი ომი, რაც მე გადამიტანია, ეს არის ომი ჩემს ცოლთან.


Wikipedia
ვიკიპედიაში არის სტატია:
ალექსანდრე მაკედონელი