ვიქტორ ჰიუგო

ვიკიციტატიდან
გადასვლა: ნავიგაცია, ძიება
ვიქტორ ჰიუგო, 1883

ვიქტორ ჰიუგო (Victor Hugo, 1802, 26 თებერვალი, ბეზანსონი - 1885, 22 მაისი, პარიზი) ფრანგი რომანტიკოსი მწერალი, პოეტი, დრამატურგი.


  • ბრძოლა იწყება გამარჯვების შემდეგ.


  • ადამიანის გონებას სამი, ყველაფრის ამომხსნელი, გასაღები აქვს: ცოდნა. აზრი, წარმოსახვა, – ყველაფერი ამათშია.


  • ვინც საყანედ ამზადებს ჭაობიან ნიადაგს, უნდა მიეჩვიოს მის გარშემო ბაყაყების ყიყინს.


  • ვინც ძერას დაშავებული ფრთა მოურჩინა, ის აგებს პასუხს მისი კლანჭების მოქმედებაზეც.


  • უზენაესი სამსჯავრო – სინდისის სამსჯავროა.


  • სიყვარულია, როცა ორი ერთარსებად შეერთდება მამაკაცი და ქალი ანგელოზად იქცევა. სიყვარული ზეცაა.


  • ხალხის სიდიადე სულაც არ იზომება მისი რაოდენობით.


  • სიზარმაცე დედაა, რომელსაც ჰყავს ვაჟი – ქურდობა და ქალიშვილი – შიმშილი.


  • მინდა ვიყო სახელოვანი-ეს ბედნიერებაა; მაგრამ როდესაც მინდა სასარგებლო ვიყო, ეს – მოვალეობაა.


  • ოპტიმისტია ის, ვინც მომხრეა იმ მოძღვრებისა, რომ შავი იმავდროულად თეთრიცაა.


  • სიკვდილი მარადისობისაგან მონიჭებული თავისუფლებაა.


  • პროგრესის უხეშობას რევოლუციას უწოდებენ: დამთავრდება მოძრაობა და ყველასათვის ცხადი ხდება, რომ ადამიანმა წინ წაიწია, თუმცა კარგი მათრახიც მოხვდა.


  • ადამიანთა უმრავლესობა ეძებს მეგობართა წრეს, სადაც მას მოუსმენენ და არა ისეთს, მან რომ მოუსმინოს.
ჟურ. თბილისელები; 9-15 აგვისტო, 2010; N32 (502) – გვ. 104.
Commons-logo.svg
ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე:
პირადი ხელსაწყოები
სახელთა სივრცე

ვარიანტები
მოქმედებები
ნავიგაცია
ვიციტატის ბმულები
ხელსაწყოები
სხვა ენებზე