ანა კალანდაძე
ანა პავლეს ასული კალანდაძე (დ. 15 დეკემბერი, 1924, სოფ. ხიდისთავი (ჩოხატაურის რაიონი), ჩოხატაურის რაიონი – გ. 11 მარტი, 2008, თბილისი), ქართველი პოეტი.
პოეზია
[რედაქტირება]- ქარი გიმღერის ნანასა,
ზღაპარს გიამბობს ჭადარი...
ძეწნამ ალერსით ამავსო
ეჭვებით ნაავადარი...
საქართველოო ლამაზო,
„სხვა საქართველი სად არი?“
- (საქართველოო ლამაზო, 1945)
- ფეხი დამადგით,
გულზე დამადგით ფეხი ყოველმან,
წყალობა ჰყავით...
საქართველოის ყოვლოს მპყრობელმან
ვისურვე დავით...
- თქვი,არჯაკელო ხვიარა,
ქსანზე ვინ ჩამოიარა?
- რა ვი, ღრუბლებზე ვფიქრობდი
და არა გამიგია რა...
- მეც... სხვათა შორის ვიკითხე,
სალაპარაკოდ კი არა.
- (თქვი,არჯაკელო..., 1954)
- და მე ვიგონებ ჩახლართულ ღობეს,
სერებს თოვლიანს...
ხმობდა ქათამი გურიის სოფელს, ყეფდა თოლია...
იდგა ბერმუხა ღამისმთევარი
თოვლში ნაბდითა...
დილით მისდევდა სერზე მწევარი
ნაკვლევს ნადირთა...
ქარი თვრებოდა ღვინით ნაქებით
გრძნეულ, მარანთან...
შემოდიოდა ჩიჩლაკებით
ჩვენში კალანდა...
- (შემოდიოდა ჩვენში კალანდა, 1945)
- მწყემსსა ჰკითხა: რომელია ქართლის გზაი?
მწყემსმა უთხრა: საქართველო არის ესე...
- (მოდიოდა ნინო მთებით, 1945)
მის შესახებ
[რედაქტირება]„სისასტიკის, მრისხანების, სიძულვილის წლების შემდეგ ანა კალანდაძე იყო ჩვენი თაობის პირველი საერთო სიყვარული.“ | |
| — გურამ ასათიანი |
ციტატის წყარო: “თანამდევი სულები”
„ანა კალანდაძე თავისი პოეზიით ყოველივე ცოცხალის მიმართ სიყვარულით აღავსებს მკითხველს... მან თითქოს თავიდან გვაზიარა მარადიულობის განცდას, თან ისე უბრალოდ, ისეთი სისადავით... ისეთი ნათელი, გამჭვირვალე სახეებით, რაც მხოლოდ მისი ნიჭისა და შთაგონების თვისებაა.“ | |
| — გურამ ასათიანი |
რესურსები ინტერნეტში
[რედაქტირება]
- ანა კალანდძე, ლექსები - lib.ge;
- თანამედროვე ქართული ლიტერატურა, ანა კალანდაძე - www.press.tsu.ge;