თავად რაფიელ ერისთავს

ვიკიციტატიდან
ნავიგაციაზე გადასვლა ძიებაზე გადასვლა
როს მშრომელ გლეხთა ვაებით, 
საბრალოდ აცრემლებული
ზეცას შეჰკვნესდი მგოსანო, 
ერისთვის თავდადებული
როს ერის კეთილდღეობით, 
საამოდ აღტაცებული
სიმთ აჟღერებდი ტკბილ-ხმაზედ, 
ვით ზეცით მოვლინებული
როს დაჰგალობდი სამშობლოს, 
ის იყო შენი ტრფიალი
მისთვის გაჰქონდა შენს ჩანგსა, 
გულის წარმტაცი წკრიალი..
მაშინ, მგოსანო, ქართველი - 
თურმე ციურ ძეგლს გიგებდა
და წარსულ შრომას, ვაებას, 
აწმყოთი აგვირგვინებდა
შენმა სიტყვებმა ჩვენს გულში, 
უკვე გაიდგა ფესვია
მოიმკე, წმინდა მხცოვანო, 
რაც სიყრმით დაგითესია
ნამგლად იხმარე ერისგან,
გრძნობით ჰაერში ძახილი:
,,ვაშა, რაფიელ, გამრავლდეს, 
მამულში შენებრი შვილი“
1895წ. სოსელო