ნიკოლოზ ბარათაშვილი
ნიკოლოზ ბარათაშვილი (დ. 4 დეკემბერი, 1817, თბილისი — გ. 21 ოქტომბერი, 1845, განჯა, აზერბაიჯანი) — ქართველი პოეტი.
ციტატები
[რედაქტირება]„ვინც მაღალის გრძნობის მექონი მეგონა, იგი ვნახე უგულო; ვისი სულიც განვითარებული მეგონა, მას სული არა ჰქონია; ვისიც გონება მრწამდა ზეგარდმო ნიჭად, მას არცა თუ განსჯა ჰქონია; ვისიცა ცრემლნი მეგონებოდენ ცრემლად სიბრალულისა, გამომეტყველად მშვენიერის სულისა, თურმე ყოფილან ნიშანნი ცბიერებისა, წვეთნი საშინელის საწამლავისა!“ |
ციტატის წყარო: “წერილი მაიკო ორბელიანისადმი” (1842 წ.)
რაც ერთხელ ცხოვლად სულს დააჩნდების, |
ციტატის წყარო: “ბედი ქართლისა” (1839 წ.)
სასაცილოა, ბერიკაცი რომ ყმაწვილობდეს და საბრალოა, როს ჭაბუკი ბერიკაცობდეს! |
მის შესახებ
[რედაქტირება]„არც ერთ ქართველ ლირიკოსს არ გაუმდიდრებია თავისი ერის სულიერი და გონებრივი სამყარო ისე უხვად, როგორც ნიკოლოზ ბარათაშვილს.“ | |
| — აკაკი გაწერელია |
ციტატის წყარო: “ვარიაციები პოეტის თემებზე”
„ბარათაშვილის ლექსი არაა განკუთვნილი აპლოდისმენტებისთვის ─ ამ მერყევი და ძალზე ღარიბი საზღაურისათვის ცხოვრებასა და მწერლობაში.“ | |
| — აკაკი გაწერელია |
ციტატის წყარო: “ვარიაციები პოეტის თემებზე”
