სოფოკლე

ვიკიციტატიდან
გადასვლა: ნავიგაცია, ძიება
სოფოკლე

სოფოკლე (ბერძნ. Σοφοκλης; დ. ძვ. წ. 497/ძვ. წ. 496, კოლონოსი ― გ. ძვ. წ. 406, ათენი), ძველი ბერძენი დრამატურგი.

ციტატები[რედაქტირება]

  • ღმერთს ვისი დაღუპვაც სურს, ჯერ დააბრმავებს.
[საჭიროებს წყაროს მითითებას/დაზუსტებას]
  •  

დაუდევრებს ბედნიერება არ შველით.

  ციტატის წყარო: „სიბრძნის საუნჯე“. თბილისი, 1987


  • ბედნიერება არ არის სულმოკლე კაცის მეგზური.
ჟურ. თბილისელები; 23-29 აგვისტო, 2010; N34 (504) — გვ. 104.
  • სილამაზე - ესაა დედოფალი, რომელიც ცოტა ხნით ბატონობს.
[საჭიროებს წყაროს მითითებას/დაზუსტებას]
  • უმდიდრესი კაცი ისაა, რომელიც მცირედით კმაყოფილდება, რადგან ეს მეტყველებს მისი ბუნების სიმდიდრეზე.
გელოვანი აკ., სიბრძნის სიმფონია, გამ. „ხელოვნება“, 1989, გვ.55
  • შეცდომა ყოველი ადამიანის თვისებაა, მაგრამ ვინც ცდება, მას არამც და არამც არ შეიძლება, ეწოდოს გამოუსწორებელი სულელი, თუკი ის, შეცდომის დაშვების შემდეგ, ცდილობს, მის გამოსწორებას და არ ჯიუტობს.
ჟურ. თბილისელები; 27 ივნისი – 3 ივლისი, 2011; N26 – გვ. 96.
Wikipedia
ვიკიპედიაში არის სტატია:
სოფოკლე