ფრანც კაფკა
ფრანც კაფკა (გერმ. Franz Kafka, დ. 3 ივლისი, 1883, პრაღა — გ. 3 ივნისი, 1924, ვენა) — XX საუკუნის ერთ-ერთი უმნიშვნელოვანესი გერმანულენოვანი მწერალი და ნოველისტი, რომლის ნაშრომთა უმრავლესობის გამოქვეყნება მხოლოდ ავტორის გარდაცვალების შემდეგ მოხერხდა.
მისი უნიკალური წერის სტილი დღემდე იპყრობს კრიტიკოსთა და მკითხველთა განსაკუთრებულ ყურადღებას.
ციტატები
[რედაქტირება]„[...] ის ადამიანები, რომლებსაც ლანძღავდი, ჩემზე უარესები ნამდვილად არ იყვნენ და რასაკვირველია, მათით ისევე უკმაყოფილო იქნებოდი, როგორიც ჩემით.“ |
ციტატის წყარო: “წერილი მამას” (1919 წ.)
„როდესაც იმის კეთებას ვიწყებდი, რაც არ მოგწონდა, წარუმატებლობით მემუქრებოდი. მაშინ შენს აზრს ისეთი მოწიწებით ვეპყრობოდი, რომ წარუმატებლობა, თუნდაც მოგვიანებით, გარდაუვალი იყო.“ |
ციტატის წყარო: “წერილი მამას” (1919 წ.)
„ვერ დავიჯერებ, რომ ერთი თბილი სიტყვით, ხელის ჩაკიდებით, კეთილი მზერით იმას ვერ მიიღებდით ჩემგან, რაც გინდოდათ.“ |
ციტატის წყარო: “წერილი მამას” (1919 წ.)
გაწამებული კაცობრიობის ბორკილები საკანცელარიო ქაღალდით შეიქმნა. |
მასების დონე ინდივიდის შეგნებით იზომება. |
ჩვენი თამაშის გაგების მეტი არაფრის მოთხოვნა არ შეიძლება მაყურებლისგან. |
მშვიდად და წყნარად უნდა გაანალიზო საკუთარი თავი, იცხოვრო ისე, როგორც მიედინები და არ სდიო საკუთარ კუდს, როგორც ძაღლი. |
ადამიანი სიდიადეს მხოლოდ თავისი სიმცირის გააზრებისა და დაძლევის შემდეგ აღწევს. „აღარ ვიცი, რა მიზიდავს დასახრჩობად — სიყვარული, არაყი თუ ზღვა.“
