იოსებ სტალინი

ვიკიციტატიდან
ნავიგაციაზე გადასვლა ძიებაზე გადასვლა
39 Zis Stalin.jpg
სტალინი, კადრი ფილმიდან „კომუნიზმი“, 1952.

იოსებ ბესარიონის ძე სტალინი (ნამდვილი გვარი — ჯუღაშვილი; დ. 18 დეკემბერი [ძვ. სტ. 6 დეკემბერი], ოფიციალური ვერსიით 21 დეკემბერი [ძვ. სტ. 9 დეკემბერი], 1878, გორი — გ. 5 მარტი, 1953, მოსკოვი) — ქართველი და საბჭოთა რევოლუციონერი, პოლიტიკური, სამხედრო, პარტიული და სახელმწიფო მოღვაწე. კომუნისტური პარტიის, საბჭოთა სახელმწიფოს, საერთაშორისო კომუნისტური და მუშათა მოძრაობის ერთ-ერთი ხელმძღვანელი. მარქსიზმ-ლენინიზმის თეორეტიკოსი და პროპაგანდისტი. სკკპ წევრი 1898 წლიდან გარდაცვალებამდე.

სოსო ჯუღაშვილის ლექსები[რედაქტირება]


ციტატები[რედაქტირება]

  •  

მე ძალიან მიჭირს იმის წარმოდგენა, როგორი „პირადი თავისუფლება“ შეიძლება ჰქონდეს უმუშევარს, რომელიც მშიერი დადის და საკუთარ შრომას ვერსად იყენებს. ნამდვილი თავისუფლება მხოლოდ იქ არის, სადაც არ არსებობს ექსპლუატაცია, სადაც ადამიანების ერთი ნაწილის მიერ მეორე ნაწილის ჩაგვრა არ ხდება, სადაც არ არის უმუშევრობა და სიღატაკე, სადაც ადამიანი არ კანკალებს იმის გამო, რომ ხვალ შეიძლება დაკარგოს სამუშაო, საცხობრებელი, პური. მხოლოდ ასეთ საზოგადოებაში არის შესაძლებელი ნამდვილი, და არა ქაღალდზე დაწერილი, პირადი და ნებისმიერი სხვა სახის თავისუფლების არსებობა...

  ციტატის წყარო: ინტერვიუ „სკრიპს-ჰოუარდ ნიუსპეიპერის“ პრეზიდენტ როი ჰოუარდთან. 1936 წლის 1 მარტი.


  •  

არ ყოფილა და არ იქნება, რომ მომაკვდავი კლასები ნებაყოფლობით თმობდნენ თავიანთ პოზიციებს, არ ცდილობდნენ წინააღმდეგობის მოწყობას. არ ყოფილა და არც იქნება, რომ მუშათა კლასის წინასვლა სოციალიზმისაკენ კლასობრივი საზოგადოების დროს უბრძოლველად და უშფოთველად ხდებოდეს. პირიქით, სოციალიზმისაკენ წინსვლამ არ შეიძლება არ გამოიწვიოს ექსპლოატატორული ელემენტების წინააღმდეგობა ამ წინსვლისადმი, ხოლო ექსპლოატატორების წინააღმდეგობამ არ შეიძლება არ გამოიწვიოს კლასობრივი ბრძოლის გარდაუვალი გამწვავება.

  ციტატის წყარო: გამოსვლა საბჭოთა კავშირის კომუნისტური პარტიის ცენტრალური კომიტეტის პლენარულ სხდომაზე. 1928 წლის 9 ივლისი.


  •  

ლენინიზმი არის მარქსიზმი იმპერიალიზმის და პროლეტარული რევოლუციის ეპოქაში

  ციტატის წყარო: „ლენინიზმის საკითხები“


  •  

ეროვნული და რასობრივი შოვინიზმი კანიბალიზმის ეპოქისთვის დამახასიათებელი კაცთმოძულე ზნეჩვეულებების გადმონაშთია. ანტისემიტიზმი, როგორც რასობრივი შოვინიზმის უკიდურესი ფორმა, კანიბალიზმის გადმონაშთის ყველაზე საშიში სახეა.

ანტისემიტიზმი ხელსაყრელია ექსპლუატატორთათვის, როგორც მეხსარიდი, რომელიც კაპიტალიზმზე მშრომელების დარტყმებს იცილებს. ანტისემიტიზმი საშიშია მუშა ხალხისთვის, როგორც მცდარი ბილიკი, რომელიც მათ სწორ გზას აცილებს და ჯუნგლებში აბრუნებს. მაშასადამე კომუნისტები, როგორც მდგრადი ინტერნაციონალისტები, ანტისემიტიზმის შეურიგებელი და დაუძინებელი მტრები უნდა იყვნენ.

  ციტატის წყარო: ოფიციალური პასუხი ებრაულ სატელეგრაფო სააგენტოს (აშშ). 1931 წლის 12 იანვარი.


  •  

რომ აშენო, უნდა იცოდე, რომ იცოდე − უნდა ისწავლო.


  •  

მინისტრები მოდიან და მიდიან, ხალხი კი − რჩება.


  •  

მწერალი ადამიანის სულის ინჟინერია.


  •  

მარქსიზმი არ არის მარტო სოციალიზმის თეორია, — ის მთელი მსოფლმხედველობაა, ფილოსოფიური სისტემაა, საიდანაც ლოგიკურად გამომდინარეობს მარქსის პროლეტარული სოციალიზმი. ამ ფილოსოფიურ სისტემას დიალექტიკური მატერიალიზმი ეწოდება.

  ციტატის წყარო: „ანარქიზმი თუ სოციალიზმი?“


  •  

ზოგიერთნი თვლიან, რომ მარქსიზმს და ანარქიზმს ერთი და იგივე პრინციპები აქვთ, რომ მათ შორის მხოლოდ ტაქტიკური განსხვავებებია, ამიტომაც, მათი აზრით, სრულიად შეუძლებელია ერთმანეთს დავუპირისპიროთ ეს ორი მიმდინარეობა.
მაგრამ ეს დიდი შეცდომაა.
ჩვენ გვწამს, რომ ანარქისტები მარქსიზმის ნამდვილი მტრები არიან. მაშასადამე, გვწამს აგრეთვე ის, რომ ნამდვილ მტრებთან ნამდვილი ბრძოლაა საჭირო.

  ციტატის წყარო: „ანარქიზმი თუ სოციალიზმი?“


  •  

ევოლუცია ამზადებს და ნიადაგს აძლევს რევოლუციას, ხოლო რევოლუცია აგვირგვინებს ევოლუციას და ხელს უწყობს მის მერმინდელ მუშაობას.

  ციტატის წყარო: „ანარქიზმი თუ სოციალიზმი?“


  •  

ისტორია აჩვენებს, რომ თუ სხვადასხვა დროს ადამიანები სხვადასხვა აზრებით და სურვილებით განიმსჭვალებოდნენ, ამის მიზეზი იყოს ის, რომ სხვადასხვა დროს ადამიანები სხვადასხვაგვარად ებრძოდნენ ბუნებას თავიანთი მოთხოვნილებების დასაკმაყოფილებლად და ამის შესაბამისად სხვადასხვაგვარად ყალიბდებოდნენ მათი ეკონომიკური ურთიერთობები. იყო დრო როდესაც ადამიანები ბუნებას ებრძოდნენ ერთობლივად, პირველყოფილ-კომუნისტურ საწყისებზე, მაშინ მათი საკუთრებაც იყო კომუნისტური, ამიტომაც ისინი თითქმის არ განასხვავებდნენ „ჩემსას“ და „შენსას“, მათი ცნობიერება იყო კომუნისტური. დადგა დრო, როდესაც წარმოებაში გაჩნდა განსხვავება „ჩემსასა“ და „შენსას“ შორის, — მაშინ საკუთრებამაც მიიღო კერძო, ინდივიდუალისტური ხასიათი და ამიტომაც ადამიანების ცნობიერება განიმსჭვალა კერძო საკუთრების შეგრძნებით. დგება დრო, ახლანდელი დრო, როდესაც წარმოება კვლავ შეიძნეს საზოგადოებრივ ხასიათს, შესაბამისად, მალე საკუთრება ასევე მიიღებს საზოგადოებრივ ხასიათს, — და ზუსტად ამიტომ ადამიანების ცნობიერება თანდათან განიმსჭვალება სოციალიზმით.

  ციტატის წყარო: „ანარქიზმი თუ სოციალიზმი?“


  •  

ადრე ბურჟუაზია ლიბერალობდა, იცავდა ბურჟუაზიულ-დემოკრატიულ თავისუფლებებს და ამით იქმნიდა პოპულარობას ხალხში. ახლა ლიბერალიზმისგან კვალიც არ დარჩა. აღარ არის ეგრეთ წოდებული „პიროვნული თავისუფლება“, — მხოლოდ იმათ პიროვნულ უფლებებს აღიარებენ ახლა, ვისაც აქვს კაპიტალი, ხოლო სხვა დანარჩენი მოალაქეები ითვლებიან ნედლეულ ადამიანურ მასალად, მხოლოდ ექსპლუატაციისთვის გამოსადეგად. გათელილია ადამიანების და ერების თანასწორობის პრინციპი, ის შეცვლილია ექსპლუატატორული უმცირესობის თანასწორობის და ექსპლუატირებული უმრავლესობის უუფლებობის პრინციპად. ბურჟუაზიულ-დემოკრატიული თავისუფლების ალამი ბორტის იქითაა გადაგდებული. მე ვფიქრობ, რომ ჩვენ, კომუნისტური და დემოკრატიული პარტიების წარმომადგენლებს, მოგვიწევს ამ ალამის აღება და წინ წაღება, თუ გინდათ რომ ხალხის უმრავლესობა თქვენ გარშემო შემოიკრიბოთ. სხვა აღარავინაა ვინც მას აიღებს.

  ციტატის წყარო: გამოსვლა საბჭოთა კავშირის კომუნისტური პარტიის ყრილობაზე. 1952 წლის 14 ოქტომბერი.


  •  

ოქტომბრის რევოლუციის ათი წელი არის პარტიის, პროფკავშირების, საბჭოების, კოოპერაციის, კულტურული ორგანიზაციების, ტრანსპორტის, მრეწველობის, წითელი არმიის მშენებლობის ათი წელი. სსრ კავშირში სოციალიზმის უეჭველმა წარმატებებმა მშენებლობის ფრონტზე თვალსაჩინოდ დაგვანახეს, რომ პროლეტარიატს შეუძლია წარმატებით მართოს ქვეყანა უბურჟუაზიოდ და ბურჟუაზიის წინააღმდეგ, რომ მას შეუძლია წარმატებით აშენოს მრეწველობა უბურჟუაზიოდ და ბურჟუაზიის წინააღმდეგ, რომ მას შეუძლია წარმატებით უხელმძღვანელოს მთელ სახალხო მეურნეობას უბურჟუაზიოდ და ბურჟუაზიის წინააღმდეგ, რომ მას შეუძლია აშენოს სოციალიზმი კაპიტალისტური გარემოცვის მიუხედავად.
ძველი „თეორია“ იმის შესახებ, რომ ექსპლოატირებულთ არ შეუძლიათ არსებობა უექსპლოატატორებოდ, ისე როგორც თავს და სხეულის სხვა ნაწილებს არ შეუძლიათ არსებობა უკუჭოდ, — ეს არ არის მარტო ძველ ისტორიაში ცნობილი რომაელი სენატორის, მენენიუს აგრიპას კუთვნილება. ეს „თეორია“ ახლა წარმოადგენს საერთოდ სოციალ-დემოკრატიის პოლიტიკური „ფილოსოფიის“, განსაკუთრებით კი — იმპერიალისტურ ბურჟუაზიასთან კოალიციის სოციალ-დემოკრატიული პოლიტიკის ქვაკუთხედს.
ეს „თეორია“, რომელმაც ცრურწმენის ხასიათი მიიღო, წარმოადგენს ახლა ერთ-ერთ უაღრესად სერიოზულ დაბრკოლებას კაპიტალისტური ქვეყნების პროლეტარიატის გარევოლუციურების გზაზე. ოქტომბრის რევოლუციის ერთ-ერთი უმნიშვენლოვანესი შედეგია ის ფაქტი, რომ მან სასიკვდილო ლახვარი ჩასცა ამ ყალბ „თეორიას“.

  ციტატის წყარო: ოქტომბრის რევოლუციის საერთაშორისო ხასიათი, გაზეთი „პრავდა“ N255, 1927 წლის 6-7 ნოემბერი


  •  

რევოლუციები წარსულში ჩვეულებრივ იმით თავდებოდა, რომ მმართველობის საჭესთან ექსპლოატატორთა ერთ ჯგუფს ცვლიდა ექსპლოატატორთა მეორე ჯგუფი. ექსპლოატატორები იცვლებოდნენ, ექსპლოატაცია რჩებოდა. ასე იყო მონების განმათავისუფლებელ მოძრაობათა დროს. ასე იყო ყმების აჯანყებათა პერიოდში. ასე იყო ცნობილი „დიდი“ რევოლუციების დროს ინგლისში, საფრანგეთში, გერმანიაში. მე არ ვლაპარაკობ პარიზის კომუნაზე, რომელიც იყო პროლეტარიატის პირველი, სახელოვანი, გმირული, მაგრამ მაინც წარუმატებელი ცდა — შეებრუნებინა ისტორია კაპიტალიზმის წინააღმდეგ.
ოქტომბრის რევოლუცია ამ რევოლუციებისგან პრინციპულად განსხვავდება. იგი თავის მიზნად ისახავს არა ექსპლოატაციის ერთი ფორმის შეცვლას ექსპლოატაციის მეორე ფორმით, ექსპლოატატორთა ერთი ჯგუფის - ექსპლოატატორთა მეორე ჯგუფით, არამედ ადამიანის მიერ ადამიანის ყოველგვარი ექსპლოატაციის მოსპობას, ყველა და ყოველგვარი ექსპლოატატორული ჯგუფის მოსპობას, პროლეტარიატის დიქტატურის დამყარებას, დღემდე არსებულ ყველა ჩაგრულ კლასთა შორის ყველაზე რევოლუციური კლასის ძალაუფლების დამყარებას, ახალი უკლასო სოციალისტური საზოგადოების ორგანიზაციას.
სწორედ ამიტომაც ოქტომბრის რევოლუციის გამარჯვება ნიშნავს ძირეულ გარდატეხას კაცობრიობის ისტორიაში, ძირეულ გარდატეხას მსოფლიო კაპიტალიზმის ისტორიულ ბედში, ძირეულ გარდატეხას მსოფლიო პროლეტარიატის განმათავისუფლებელ მოძრაობაში, ძირეულ გარდატეხას მთელი მსოფლიოს ექსპლოატირებული მასების ბრძოლის წესებსა და ორგანიზაციის ფორმებში, ყოფაცხოვრებასა და ტრადიციებში, კულტურასა და იდეოლოგიაში.

  ციტატის წყარო: ოქტომბრის რევოლუციის საერთაშორისო ხასიათი, გაზეთი „პრავდა“ N255, 1927 წლის 6-7 ნოემბერი


  •  

ისტორია მეორდება, თუმცა ახალ საფუძველზე. როგორც წინათ, ფეოდალიზმის დაცემის პერიოდში, სიტყვა „იაკობიანელი“ საზარელ შიშსა და ზიზღს ჰგვრიდა ყველა ქვეყნის არისტოკრატებს, ისე ახლაც, კაპიტალიზმის დაცემის პერიოდში, სიტყვა „ბოლშევიკი“ საზარელ შიშსა და ზიზღს ჰგვრის ყველა ქვეყნის ბურჟუაზიას. და, პირიქით, როგორც წინათ პარიზი იყო თავშესაფარი და სკოლა ზეაღმავალი ბურჟუაზიის რევოლუციური წარმომადგენლებისათვის, ისე ახალ მოსკოვი გახდა თავშესაფარი და სკოლა ზეაღმავალი პროლეტარიატის რევოლუციური წარმომადგენლებისათვის. იაკობინელებისადმი სიძულვილმა ვერ იხსნა ფეოდალიზმი დაღუპვისგან. განა შეიძლება იმაში დაეჭვება, რომ ბოლშევიკებისადმი სიძულვილი ვერ იხსნის კაპიტალიზმს მისი გარდაუვალი დაღუპვისგან?

  ციტატის წყარო: ოქტომბრის რევოლუციის საერთაშორისო ხასიათი, გაზეთი „პრავდა“ N255, 1927 წლის 6-7 ნოემბერი


  •  

წინათ, პროლეტარიატის დიქტატურის გამარჯვებამდე, სოციალ-დემორკატიას შეეძლო კოხტაობა მარქსიზმის დროშით ისე, რომ არ უარეყო აშკარად პროლეტარიატის დიქტატურის იდეა, მაგრამ არც არაფერი გაეკეთებინა, აბსოლიტურად არაფერი იმისთვის, რომ მოეახლოვებინა ამ იდეის განხორციელება, ამასთან გასაგებია, რომ სოციალ-დემოკრატიის ასეთი მოქმედება არ ქმნიდა არავითარ საფრთხეს კაპიტალიზმისთვის. მაშინ, ამ პერიოდში, სოციალ-დემოკრატია ფორმალურად შეერთებული, ან თითქმის შეერთებული იყო მარქსიზმთან.
ახლა, პროლეტარიატის დიქტატურის გამარჯვების შემდეგ, როდესაც ყველამ თვალნათლივ დაინახა, საითკენ მივყავართ მარქსიზმს და რას შეიძლება ნიშნავდეს მისი გამარჯვება, სოციალ-დემოკრატიას, უკვე აღარ შეუძლია მარქსიზმის დროშით კოხტაობა, აღარ შეუძლია პროლეტარიატის დიქტატურის იდეასთან კეკლუცობა ისე, რომ არ შექმნას ერთგვარი საფრთხე კაპიტალიზმისათვის. სოციალ-დემოკრატია, რაკი მან დიდი ხანია კავშირი გაწყვიტა მარქსიზმის სულთან, იძულებული შეიქმნა, გაეწყვიტა კავშირი მარქსიზმის დროშასთანაც, აშკარად გარკვეულად დადგა მარქსიზმის პირმშოს წინააღმდეგ, ოქტომბრის რევოლუციის წინააღმდეგ, მსოფლიოში პირველი პროლეტარული დიქტატურის წინააღმდეგ
ახალა ის უნდა გამიჯნოდა და ნამდვილადაც გაემიჯნა, მარქსიზმს, ვინაიდან ახლანდელ პირობებში არ შეიძლება მარქსისტი უწოდო თავს, თუ აშკარად და თავდადებით არ უჭერ მხარს მსოფლიოში პირველ პროლეტარულ დიქტატურას, თუ არ აწარმოებ რევოლუციურ ბრძოლას საკუთარი ბურჟუაზიის წინააღმდეგ, თუ არ ჰქმნი პირობებს პროლეტარიატის დიქტატურის გამარჯვებისთვის შენს საკუთარ ქვეყანაში.
სოციალ-დემოკრატიასა და მარქსიზმს შორის უფსკრული გაითხარა. ამიერიდან მარქსიზმის ერთადერთი მატარებელი და ბურჯი არის ლენინიზმი, კომუნიზმი.

  ციტატის წყარო: ოქტომბრის რევოლუციის საერთაშორისო ხასიათი, გაზეთი „პრავდა“ N255, 1927 წლის 6-7 ნოემბერი


  •  

შეუძლებელია ბოლო მოუღო კაპიტალიზმს, თუ ბოლო არ მოუღე სოციალ-დემოკრატიზმს მუშათა მოძრაობაში.

  ციტატის წყარო: ოქტომბრის რევოლუციის საერთაშორისო ხასიათი, გაზეთი „პრავდა“ N255, 1927 წლის 6-7 ნოემბერი


  •  

წინათ „მიღებული იყო“ ეფიქრათ, რომ მსოფლიო იმთავითვე გაყოფილია დაბალ და მაღალ რასებად, შავებად და თეთრებად, რომელთაგან პირველნი მოკლებულნი არიან ცივილიზაციის უნარს და განწირული არიან საიმისოდ, რომ ექსპლოატაციის ობიექტი იყვნენ, ხოლო მეორენი წარმოადგენენ ცივილიზაციის ერთადერთ მატარებელთ, რომელნიც მოწოდებული არიან პირველთა ექსპლოატაციისათვის.
ახლა ეს ლეგენდა დამსხვრეულად და უკუგდებულად უნდა ჩაითვალოს. ოქტომბრის რევოლუციის ერთ-ერთი უმნიშვნელოვანესი შედეგია ის ფაქტი, რომ მან სასიკვდილო ლახვარი ჩასცა ამ ლეგენდას და საქმით დაგვანახა, რომ განთავისუფლებულ, საბჭოთა განვითარების ფერხეულში ჩაბმულ, არაევროპელ ხალხებს შესწევთ უნარი წინ წასწიონ ნამდვილად მოწინავე კულტურა და ნამდვილად მოწინავე ცივილიზაცია ოდანავადაც არა ნაკლებ, ვიდრე ეს შეუძლიათ ევროპელ ხალხებს.

  ციტატის წყარო: ოქტომბრის რევოლუციის საერთაშორისო ხასიათი, გაზეთი „პრავდა“ N255, 1927 წლის 6-7 ნოემბერი


  •  

არავითარ შემთხვევაში. ისტორიული პარალელები ყოველთვის სახიფათოა. ეს პარალელი კი უაზროა.
დიახ, პეტრე დიდმა ბევრი რამ გააკეთა მემამულეთა კლასის ასამაღლებლად და ახლად გაჩენილი ვაჭართა კლასის განსავითარებლად. პეტრემ ძალიან ბევრი გააკეთა მემამულეთა და ვაჭართა ეროვნული სახელმწიფოს შესაქმნელად და განსამტკიცებულად. უნდა ითქვას აგრეთვე, რომ მემამულეთა კლასის ამაღლება, ახლად გაჩენილი ვაჭართა კლასისათვის ხელის შეწყობა და ამ კლასების ეროვნული სახელმწიფოს განმტკიცება ხდებოდა ყმა გლეხების ხარჯზე, რომელსაც სამმაგ ტყავს აძრობდნენ.
რაც მე შემეხება, მე მხოლოდ ლენინის მოწაფე ვარ და ჩემი ცხოვრების მიზანია ვიყო მისი ღირსეული მოწაფე. ამოცანა, რომელსაც მე ვწირავ ჩემ სიცოცხლეს, მდგომარეობს სხვა კლასის, სახელდობრ — მუშათა კლასის ამაღლებაში. ეს ამოცანაა არა რომელიმე „ეროვნული სახელმწიფოს“ განმტკიცება, არამედ სოციალისტური და, მაშასადამე, ინტერნაციონალური სახელმწიფოს განმტკიცება, ამასთან ამ სახელმწიფოს ყოველგვარი განმტკიცება ხელს უწყობს მთელი საერთაშორისო მუშათა კლასის განმტკიცებას. ჩემს სიცოცხლეს უმიზნოდ ჩავთვლიდი, რომ ყოველი ნაბიჯი ჩემს მუშაობაში მუშათა კლასის ამაღლებისა და ამ კლასის სოციალისტური სახელმწიფოს განმტკიცებისათვის — მიმართული არ იყოს მუშათა კლასის მდგომარეობის განმტკიცებისა და გაუმჯობესებისაკენ.
როგორც ხედავთ, თქვენი პარალელი შეუფერებელია.
რაც შეეხება ლენინსა და პეტრე დიდს, ეს უკანასკნელი წვეთი იყო ზღვაში, ხოლო ლენინი მთელი ოკეანეა.

  ციტატის წყარო: სტალინის პასუხი გერმანელი მწერლის ემილ ლუდვიგის შეკითხვაზე შესაძლებლად მიაჩნია თუ არა პარალელის გავლება მასსა და პეტრე დიდს შორის და მიიჩნევს თუ არა თავს მისი საქმის გამგრძელებლად, 1931 წლის 13 დეკემბერი.


  •  

მარქსიზმი სრულიადაც არ უარყოფს გამოჩენილ პიროვნებათა როლს ან იმას, რომ ადამიანები ქმნიან ისტორიას. მარქსის „ფილოსოფიის სიღატაკეში“ და სხვა ნაწარმოებებში თქვენ შეგიძლიათ იპოვოთ სიტყვები იმის შესახებ, რომ სწორედ ადამიანები ქმნიან ისტორიას. მაგრამ, რა თქმა უნდა, ადამიანები ისტორიას ქმნიან არა ისე, როგორც ეს მათ მოეპრიანებათ. ყოველი ახალი თაობა ხდვდება გარკვეულ პირობებს, რომლებიც უკვე არსებობდა მზა სახით იმ მომენტში, როდესაც ეს თაობა გაჩნდა. და დიდ ადამიანებს მხოლოდ იმდენად აქვთ რაიმე ფასი, რამდენადაც მათ შეუძლიათ სწორად გაიგონ ეს პირობები და მიხვდნენ, თუ როგორ უნდა შეცვალონ ისინი. თუ მათ ეს პირობები არ ესმით და სურთ ამ პირობების ისე შეცვლა, როგორც მათ უკარნახებს მათი ფანტაზია, მაშინ ისინი, ეს ადამიანები, დონკიხოტის მდგომარეობაში ვარდებიან. ამრიგად, სწორად მარქსის მიხედვით სრულიადაც არ უნდა დავუპირისპირდოთ ადამიანები პირობებს. სწორედ ადამიანები ქმნიან ისტორიას, მაგრამ მხოლოდ იმდენად, რამდენადაც მათ სწორად ესმით პირობები, რომლებიც მათ დახვდა მზა სახით, და მხოლოდ იმდენად, რამდენადაც მათ ესმით, თუ როგორ შეცვალონ ეს პირობები. ასე გვესმის მარქსი, ყოველ შემთხვევაში, ჩვენ, რუს ბოლშევიკებს. ჩვენ კი მარქს არა ერთ ათეულ წელს ვსწავლობთ.

  ციტატის წყარო: საუბარი გერმანელ მწერალ ემილ ლუდვიგთან, 1931 წლის 13 დეკემბერი.


დაუმოწმებელი[რედაქტირება]

  •  

სიკვდილი ყველა პრობლემას წყვეტს. არ არის კაცი, აღარაა პრობლემა.


  •  

ვინც არჩევნებში ხმას აძლევს ამა თუ იმ პარტიას, არაფერს წყევტს. ყველაფერს წყვეტენ ისინი, ვინც ითვლიან ამ ხმებს.


  •  

ერთი კაცის სიკვდილი ტრაგედიაა, მილიონის სიკვდილი − სტატისტიკა.


  •  

ადამიანი თავის ძალაუფლებას ავრცელებს იმ რადიუსით, სადამდეც მისი ჯარი გაწვდება.


  •  

„ამონაბეჭდი“ ყველაზე მძლავრი იარაღია ჩვენს პარტიაში.


  •  

იდეა იარაღზე ძლიერი იარაღია. ჩვენ არ ვაძლევთ მტერს იარაღის ქონის ნებას და რად უნდა მივცეთ იდეების ქონის უფლება?


  •  

რევოლუციას აბრეშუმის ხელთათმანებით ვერ მოაწყობ.


  •  

ნამდვილი ძალა გრძელი შაშხანიდან მოდის.


  •  

გულწრფელი დიპლომატი ისე ჟღერს, როგორც მშრალი წყალი ან ხის რკინა.


  •  

ისტორია ცხადყოფს, რომ დაუმარცხებელი არმიები არ არსებობენ.


  •  

ერთი რამისა მწამს მხოლოდ – ადამიანთა ძალაუფლების ჟამის დადგომისა.


  •  

მე საკუთარ თავსაც კი არ ვენდობი.


  •  

თუ რომელიმე საგარეო საქმეთა მინისტრი კბილებით იცავს „მშვიდობიან კონფერენციას“, უეჭველია მისმა მთავრობამ უკვე შეუკვეთა ახალი საბრძოლო გემები და თვითმფრინავები.


  •  

საბჭოთა არმიაში უკანდახევას მეტი სიმამაცე სჭირდება, ვიდრე შეტევას.


  •  

კაპიტალისტები მაშინ მოგვყიდიან თავიანთ თოკებს, როცა ჩვენ მათ ჩამოსახრჩობად ეშაფოტზე ავიყვანთ.


მის შესახებ[რედაქტირება]

  • სტალინს...პატივმოყვარეობის დემონი ჰქეჯნიდა. ამ დემონს შეეწირა მრავალი ქართველი მწერლის, მეცნიერის და ხელოვანის ადამიანური ღირსების გრძნობა...მლიქვნელობის სულმა თითქმის მთელი ქართული მწერლობა, პლასტიკური ხელოვნება და, ნაწილობრივ, მუსიკა გაჟღინთა. ქართველმა პანეგრისტებმა სტალინი აიყვანეს იმ სიმაღლეზე, რომელზეც არასოდეს არც ერთი ეგვიპტელი ფარაონი არ აუყვანიათ. საქართველოს ისტორიული წარსული, თვით ჩვენი პლანეტის გეოლოგიური ეპოქები, ბოლოს თვით კოსმოსის განვითარება სტალინის ცხოვრების პრელუდიად იქნა გამოცხადებული. გერონტი ქიქოძე, „თანამედროვის ჩანაწერები“ — „არეტე“, თბილისი, 2003

რესურსები ინტერნეტში[რედაქტირება]